مقالات

چگونه با کارکنان کم کار گفتگو عملکرد داشته باشیم؟

گفتگو عملکرد | امید همیلی

از سرزنش تا رشد

تقریباً هر مدیری در طول دوران کاری خود با کارمندانی مواجه می‌شود که عملکرد آن‌ها پایین‌تر از انتظار است. این افراد ممکن است وظایف خود را با تأخیر انجام دهند، کیفیت خروجی مطلوبی نداشته باشند، مسئولیت‌پذیری کمی نشان دهند یا انگیزه کافی برای انجام کارها نداشته باشند.

در چنین شرایطی بسیاری از مدیران یا از گفتگوی مستقیم اجتناب می‌کنند یا هنگام صحبت، به سرزنش، قضاوت و برچسب‌زنی روی می‌آورند:

  • «انگار اصلاً برایت مهم نیست!»
  • «همیشه کارهایت عقب است.»
  • «تو انگیزه نداری.»

مشکل این نوع گفتگوها این است که معمولاً باعث دفاعی شدن فرد می‌شوند و به بهبود عملکرد کمکی نمی‌کنند.

گفتگوی عملکرد، گفتگویی ساختاریافته است که در آن مدیر و کارمند درباره رفتارها، نتایج، انتظارات و راهکارهای بهبود صحبت می‌کنند؛ نه درباره شخصیت افراد.

فهرست مطالب

چرا این موضوع مهم است؟ 1

چگونه این گفتگو را انجام دهیم؟ 2

مثال واقعی شماره ۱: تأخیرهای مکرر 4

مثال واقعی شماره ۲: افت کیفیت کار 4

مثال واقعی شماره ۳: کاهش مشارکت در جلسات.. 5

هدف چیست؟ 5

چک‌لیست ۷ سؤالی قبل از گفتگوی عملکرد با کارکنان کم‌کار 6

 

 

چرا این موضوع مهم است؟

عدم رسیدگی به عملکرد ضعیف، فقط یک مسئله فردی نیست؛ بلکه می‌تواند بر کل تیم اثر بگذارد. برخی پیامدهای نادیده گرفتن عملکرد ضعیف عبارت‌اند از:

  • کاهش انگیزه کارکنان پرتلاش

وقتی اعضای تیم می‌بینند که عملکرد ضعیف بدون هیچ بازخوردی ادامه پیدا می‌کند، احساس بی‌عدالتی شکل می‌گیرد.

  • افت بهره‌وری تیم

تأخیرها و اشتباهات یک نفر معمولاً بار کاری سایر اعضا را افزایش می‌دهد.

  • شکل‌گیری فرهنگ پاسخگو نبودن

اگر عملکرد ضعیف بدون گفتگو و اصلاح باقی بماند، به تدریج به یک هنجار تبدیل می‌شود.

  • از دست رفتن فرصت رشد کارکنان

گاهی مشکل اصلی کم‌کاری نیست؛ بلکه ابهام در انتظارات، کمبود مهارت یا مشکلات کاری است که با یک گفتگوی درست قابل حل است.

بنابراین هدف گفتگوی عملکرد، تنبیه یا سرزنش نیست؛ بلکه کمک به موفقیت فرد و تیم است.

 

چگونه این گفتگو را انجام دهیم؟

گام اول: بر رفتار و نتایج تمرکز کنید، نه شخصیت

به جای: «تو بی‌مسئولیتی.» بگویید: «در سه گزارش اخیر، زمان تحویل بین دو تا چهار روز از موعد تعیین‌شده عقب‌تر بوده است.»

وقتی از رفتارهای قابل مشاهده صحبت می‌کنیم، احتمال مقاومت فرد کاهش پیدا می‌کند.

 

گام دوم: اثر موضوع را توضیح دهید

کارمند باید بداند عملکرد او چه تأثیری بر دیگران گذاشته است.

مثال: «وقتی گزارش فروش با تأخیر ارسال شد، تیم برنامه‌ریزی نتوانست تحلیل ماهانه را در موعد مقرر آماده کند و تصمیم‌گیری مدیریت به تعویق افتاد.»

 

گام سوم: دیدگاه کارمند را بشنوید

بسیاری از مدیران فقط صحبت می‌کنند؛ در حالی که بخش مهم گفتگو، شنیدن است.

سؤالاتی مانند:

  • از نگاه خودت دلیل این وضعیت چیست؟
  • چه موانعی بر سر راهت وجود دارد؟
  • برای بهبود شرایط به چه کمکی نیاز داری؟

می‌توانند اطلاعات ارزشمندی در اختیار مدیر قرار دهند.

 

گام چهارم: انتظارات را شفاف کنید

گاهی افراد نمی‌دانند دقیقاً چه انتظاری از آن‌ها وجود دارد.

به جای: «باید بهتر کار کنی.» بگویید «انتظار دارم گزارش هفتگی حداکثر تا ساعت ۱۲ ظهر دوشنبه ارسال شود و خطاهای اطلاعاتی آن کمتر از دو مورد باشد.»

 

گام پنجم: برنامه بهبود مشترک تدوین کنید

بهبود عملکرد زمانی اتفاق می‌افتد که اقدامات مشخص و قابل اندازه‌گیری تعریف شوند.

نمونه:

  • شرکت در دوره آموزشی اکسل پیشرفته
  • جلسه هفتگی مرور پیشرفت
  • ارائه گزارش روزانه وضعیت پروژه
  • تعیین مهلت‌های کوتاه‌تر برای کنترل پیشرفت

 

گام ششم: پیگیری کنید

یکی از رایج‌ترین اشتباهات مدیران این است که فقط یک بار گفتگو می‌کنند و بعد موضوع را رها می‌کنند، گفتگوی عملکرد باید با جلسات پیگیری همراه باشد تا روند پیشرفت بررسی شود.

 

مثال واقعی شماره ۱: تأخیرهای مکرر

گفتگوی ناموثر

مدیر: «تو همیشه دیر کارها را تحویل می‌دهی و نمی‌شود رویت حساب کرد.»

کارمند: «من همیشه این‌طور نیستم!»

نتیجه: شروع بحث و دفاع از خود.

گفتگوی اثربخش

مدیر: «در چهار پروژه اخیر، سه مورد با تأخیر تحویل شده‌اند. این موضوع باعث شده زمان‌بندی تیم به هم بخورد. دوست دارم نظر تو را درباره علت این تأخیرها بدانم.»

کارمند: «حجم کارها زیاد شده و در اولویت‌بندی مشکل دارم.»

نتیجه: تمرکز روی حل مسئله به جای سرزنش.

 

مثال واقعی شماره ۲: افت کیفیت کار

گفتگوی ناموثر

مدیر: «اخیراً کارت خیلی ضعیف شده است.»

کارمند: «من تمام تلاشم را می‌کنم.»

گفتگوی اثربخش

مدیر: «در دو گزارش اخیر، چند خطای محاسباتی مشاهده شد که قبلاً کمتر اتفاق می‌افتاد. آیا اتفاق خاصی افتاده یا چالشی وجود دارد که روی کارت اثر گذاشته باشد؟»

کارمند: «در حال یادگیری نرم‌افزار جدید هستم و هنوز تسلط کامل ندارم.»

نتیجه: ریشه مشکل مشخص می‌شود و امکان حمایت از کارمند فراهم می‌شود.

 

مثال واقعی شماره ۳: کاهش مشارکت در جلسات

گفتگوی ناموثر

مدیر: «تو هیچ علاقه‌ای به جلسات نداری.»

گفتگوی اثربخش

مدیر: «در پنج جلسه اخیر کمتر از گذشته در بحث‌ها مشارکت داشتی. کنجکاوم بدانم چه چیزی باعث این تغییر شده است؟»

کارمند: «احساس می‌کنم پیشنهادهایم کمتر مورد توجه قرار می‌گیرد.»

نتیجه: مشکل واقعی کشف می‌شود و راه‌حل مناسب پیدا می‌شود.

 

هدف چیست؟

هدف اصلی گفتگوی عملکرد این نیست که به کارمند ثابت کنیم عملکردش ضعیف است.

هدف این است که:

  • واقعیت‌های عملکردی را شفاف کنیم.
  • دلایل اصلی عملکرد ضعیف را کشف کنیم.
  • انتظارات را روشن کنیم.
  • مسیر بهبود را مشخص کنیم.
  • مسئولیت‌پذیری و رشد را افزایش دهیم.

یک گفتگوی خوب باعث نمی‌شود فرد احساس شکست کند؛ بلکه کمک می‌کند بداند دقیقاً چه چیزی باید تغییر کند و چگونه می‌تواند موفق‌تر باشد.

مدیران موفق، عملکرد ضعیف را نادیده نمی‌گیرند؛ اما آن را نیز با سرزنش و قضاوت مدیریت نمی‌کنند. آن‌ها با گفتگوهای محترمانه، شفاف و مبتنی بر شواهد، شرایط رشد افراد و موفقیت تیم را فراهم می‌کنند.

 

چک‌لیست ۷ سؤالی قبل از گفتگوی عملکرد با کارکنان کم‌کار

قبل از اینکه جلسه را برگزار کنید، از خودتان بپرسید:

  1. آیا بر شواهد تکیه می‌کنم یا بر برداشت شخصی؟
  • آیا می‌توانم نمونه‌های مشخصی از رفتار یا نتایج ضعیف ارائه کنم؟
  • آیا به جای قضاوت، داده و مثال دارم؟

مثال خوب: «سه گزارش اخیر با تأخیر تحویل شده‌اند.»

مثال نامناسب: «احساس می‌کنم خیلی بی‌انگیزه شده‌ای.»

  1. آیا مشکل را دقیق تعریف کرده‌ام؟
  • دقیقاً چه چیزی مطلوب نیست؟
  • کیفیت؟
  • سرعت؟
  • تعهد؟
  • همکاری با تیم؟

اگر نتوانید مشکل را در یک جمله واضح توضیح دهید، احتمالاً هنوز برای گفتگو آماده نیستید.

  1. آیا اثر این موضوع بر تیم یا سازمان را می‌دانم؟
  • این عملکرد چه پیامدی داشته است؟
  • چه کسی تحت تأثیر قرار گرفته؟
  • چه هزینه‌ای ایجاد شده است؟

کارمند باید بداند موضوع فقط نظر مدیر نیست.

  1. آیا برای شنیدن آماده‌ام؟
  • آیا واقعاً می‌خواهم نظر کارمند را بشنوم؟
  • یا فقط می‌خواهم او را قانع کنم که اشتباه کرده است؟

به یاد داشته باشید: گفتگوی عملکرد یک مونولوگ مدیریتی نیست.

  1. آیا انتظاراتم شفاف و قابل اندازه‌گیری است؟

بعد از جلسه آیا کارمند دقیقاً می‌داند:

  • چه چیزی باید تغییر کند؟
  • تا چه زمانی؟
  • با چه معیاری سنجیده خواهد شد؟

اگر پاسخ منفی است، جلسه مبهم خواهد بود.

  1. آیا راه حمایت از کارمند را در نظر گرفته‌ام؟

گاهی مسئله کم‌کاری نیست؛ بلکه:

  • کمبود مهارت
  • حجم بالای کار
  • ابهام در نقش
  • کمبود منابع
  • مشکلات فرایندی

از خود بپرسید: «من به عنوان مدیر چه کمکی می‌توانم بکنم؟»

  1. آیا زمان پیگیری را مشخص کرده‌ام؟

هیچ گفتگوی عملکردی بدون پیگیری کامل نمی‌شود.

پیش از پایان جلسه تعیین کنید:

جلسه بازبینی بعدی چه زمانی برگزار می‌شود؟

معمولاً:

  • ۲ هفته بعد برای مسائل فوری
  • ۱ ماه بعد برای مسائل توسعه‌ای

        قانون طلایی

قبل از ورود به جلسه این جمله را برای خودتان مرور کنید:

«هدف من اثبات ضعیف بودن کارمند نیست؛ هدف من کمک به بهبود عملکرد اوست.»

اگر با این ذهنیت وارد گفتگو شوید، احتمال اینکه جلسه به مقاومت، تنش و دفاع منجر شود بسیار کمتر خواهد شد و احتمال رسیدن به تغییر واقعی افزایش پیدا می‌کند.

 

برای دانلود چک لیست پیش از گفتگو با کارکنان کلیک نمایید 

 

منابع

  1. Center for Creative Leadership (CCL) – Performance Conversations Guide
  2. Society for Human Resource Management (SHRM) – Managing Employee Performance
  3. Harvard Business Review – How to Give Difficult Feedback
  4. Stone, D. & Heen, S. (2014). Thanks for the Feedback.
  5. Aguinis, H. (2023). Performance Management.
  6. Buckingham, M. & Goodall, A. Reinventing Performance Management, Harvard Business Review.
  7. CIPD (Chartered Institute of Personnel and Development) – Performance Management Factsheet

 

 

 

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *